جستجو در بخش آموزش ها

سایت آموزشگاه آشپزی و کافی شاپ ایران شف دارای بیش از 12000 دستورالعمل آشپزی است که به شکل روزانه توسط تیم تخصصی ایران شف افزایش داده می شود. این دستورالعمل ها شامل پهنه گسترده ای از غذاهای بین المللی، سالاد ها، انواع دسر، سوپ، نوشیدنی، کیک و شیرینی است.

آشنایی با واژه های آشپزی و انواع غذاهای ایتالیایی

آشنایی با واژه های آشپزی و انواع غذاهای ایتالیایی

راه اندازی رستوران ,- فست فود کافی شاپ با جدید ترین منو های روز جهان

غذای ایتالیایی
به جرات می توان گفت که همه به نوعی غذاهای ایتالیایی را دوست دارند و از خوردن غذاهای ایتالیایی لذت زیادی می برند.

مواد زیادی در تهیه غذاهای ایتالیایی بکار برده می شود (مانند آرتیچوک یا کنگرفرنگی، انچووی یا ماهی کولی، آسپاراگوس، پنیرهای مختلف، …) اما جالب است بدانید رایج ترین مواد اولیه ای که در تهیه غذاهای ایتالیایی کاربرد دارند به رنگ های پرچم کشور ایتالیا هستند. تصادفی است؟ پیتزا مارگاریتا را که مسلماً دیده اید. این پیتزا اولین بار در سال ۱۸۸۹ پیش در ناپل توسط فردی به نام اسپوزیتو –Esposito به افتخار بازدید ملکه ایتالیا، ملکه مارگاریتا از ناپل تهیه شد. اسپوزیتو برای همین خاطر سعی کرد غذایی تهیه کند به رنگ های پرچم ایتالیا تا میهن پرستی خود را به ملکه نشان دهد. قرمز گوجه فرنگی، سفید پنیر موتزارلا و سبز ریحان. به همین سادگی

قرمز گوجه فرنگی که در تهیه پاستاها، سس ها و مارینرا بکار برده می شود؛ سفید استفاده گسترده از سیر و پنیر موتزارلا؛ و سبز برای استفاده از ادویه جات و سبزی هایی مثل اورگانو، ریحان و جعفری.

یک غذای اصیل ایتالیایی از چه بخشهایی تشکیل می شود؟
آنتی پاستا – Antipasta. اولین بخش غذاهای ایتالیایی است. این پیش غذاها یا اشتها آورها معمولاً همراه با بروشتا – Bruschetta نان کمی تست شده که سیر خام بروی آن مالیده شده و روغن زیتون هم به آن زده شده سرو می شود. اگر بروی بروشتا مواد دیگری وجود داشته باشد نام آن به کروستینی – Crostini تغییر می کند.

پریمی – Primi. بخش دوم یک غذای اصیل ایتالیایی. سوپ یا پاستای سبک در این بخش سرو می شود.

سِکوندی – Secondi. غذای اصلی، معمولاً حاوی گوشت یا ماهی است.

کونتورنی – Contorni. غذاهای فرعی یا به قولی مخلفاتی که همراه غذای اصلی صرف می شوند، معمولاً شامل سبزیجات مختلف است.

دولچه – Dolce. بخش “شیرینی” پایان غذا که همان دسر است.

سبک های غذایی مناطق مختلف ایتالیا
شمال ایتالیا مناطق شمالی ایتالیا از ونیز، میلان، و استان های پیدمونت و لومباردی تشکیل شده اند. سبک آشپزی در این مناطق جسورانه و بسیار خوشمزه است که نشان از وفور نعمت در منطقه دارد و بازتاب دهنده کیفیت مواد اولیه موجود است. به دلیل وفور گوشت گوسفند، گوساله و حتی شکار در هر وعده غذایی می توانید تکه های بزرگ گوشت ببینید. قارچ های وحشی و ترافل های سفید نیز از مناطق همجوار تهیه و استفاده می شوند.

از غذاهای مشهور شمال ایتالیا می تواینم به کاستالته آلا میلان – Costolette alla Milanese یا اوسو بوکو – Osso Buco اشاره کرد. پالنتا – Polenta و ریزوتو – Risotto این منطقه مثال زدنی است.

مرکز ایتالیا
غذاهای مناطق مرکزی ایتالیا سبک تر از مناطق شمالی هستند. گوشت کمتر، سبزیجات بیشتر و پنیرهای تازه (مانند ریکاتا – ricota) در غذاهای این منطقه دیده می شود. از غذاهای این منطقه می توان از فونگی تریوفولاتی – Funghi Trifolati، راویولی پنیر ریکاتا و اسفناج – Ravioli con Ricotta e Spinaci اشاره کرد. آشپزی مرکز ایتالیا بازتاب دهنده دقت فراوان و غنای منطقه است. توسکانی (اتروسکان) که منطقه معروفی در مرکز ایتالیاست بعنوان قلب آشپزی ایتالیا شهرت دارد. غذاهای اتروسکان بسیار سبک تر و با گوشت کمتری تهیه می شوند و غذاهایی که معمولاً در رستوران های ایتالیایی اقصی نقاط جهان می بینید بر اساس این سبک تهیه می شوند.

جنوب ایتالیا
غذاهایی از سیسیل، آبروزی، مولیس، کامپینیا، بازیلیکاتا و کالیبریا در این سبک دیده می شوند. جنوب ایتالیا سبک مخصوص به خود را دارد و برخلاف باور رایج، غذاهایی که از سیسیل، کالیبریا و بازیلیکاتا می آیند از رب گوجه، سیر و اورگانو تا سر حد مرگ (!) استفاده نمی کنند. واقعیت این است که آنها از ترکیب دقیقی از طعم ها و ادویه جات استفاده می کنند که غذاهایی سبک و خوش آب و رنگ می آفریند.

فرهنگ لغات ایتالیایی غذا و خوراکی ها
حتماً برای شما هم پیش آمده که به یک رستوران ایتالیایی یا حتی پیتزا فروشی رفته اید و با حجم انبوهی از لغت های عجیب ایتالیایی موجه شده اید. این فهرست می تواند مشکل شما را حل کند:

اصطلاحات عمومی
Antipasta پیش غذا، اشتها آور

zuppa سوپ

Minestra سوپ

Pane نان

Insalata سالاد

Primi piatti غذای اول، معمولاً پاستا یا سوپ

Secondi piatta غذای اصلی

Piatta Principale غذای اصلی، معمولاً گوشتی

Dolce دسر

Al forno پخته

Lesso آبپز

Freddo سرد

Fritto سرخ شده

ai ferri گریل

caldo گرم

il pure خمیر، پوره

Crudo خام

arrostito رست شده

Affumicato دودی

piccante تند

cotto al vapore بخارپز

tostato تست شده

burro کره

panna خامه

formaggio, cacio, caprino پنیر

parmigiano, mozzarella, asiago, fontina, gorgonzola, mascarpone, pecorino, provolone, ricotta, robiola, taleggio نام برخی از پنیرها

Olio روغن

پاستاها
Agnolotti آنولوتی. شبیه راویولی ولی کوچکتر، معمولاً داخل آن با گوشت، پنیر یا سبزیجات پر می شود

Calciuni کالچیونی. راویولی سرخ شده

Cannelloni کانلونی. پاستای بزرگ لوله ای شکل توخالی که معمولاً داخل آنرا با گوشت یا پنیر پر می کنند

Cappellini کاپالنی. پاستای بسیار نازک که گاهی اوقات با نام angel hair یا موی فرشته هم از آن یاد می شود

Conchiglie کونچیلیه. پاستای صدفی شکل

Farfalle فارفاله. پاستای پروانه ای شکل

Fettuccine فتوچینی. نودل های باریک که کمی عریض تر از اسپاگتی هستند

Fusilli فوزیلی. پاستای پیچی شکل

Gnocchi نیوکی یا نوکی. کلوچه های کوچک سیب زمینی

Lasagne لازانیا

Linguine لینگوئینی. نودل های تخت و عریض تر از اسپاگتی ولی باریک تر از فتوچینی

Maccheroni ماکارونی. پاستای

Orecchiette اورچیتی. پاستای صدفی کوچک

Pappardelle پاپاردله. نودل های عریض و بلند

Penne پنه. پاستای کوتاه و لوله ای شکل

Ravioli راویولی. بالش های کوچک پاستا که داخل آن با پنیر، سبزیجات یا گوشت پر می شود

Rigatoni پاستای لوله ای کوتاه و بزرگ

Spaghetti اسپاگتی. نودل های باریک و بلند

Tagliatelle تالیاتلی. رشته های بلند و تخت

Tortellini تورتلینی. بالش های کوچک تا شده پاستا که داخل آن با پنیر، سبزیجات یا گوشت پر می شود

Ziti زیتی. نودل های بزرگ به شکل مارکارونی

سس های پاستا
Boscaiola بوسکایولا. گوجه فرنگی، کره، پنیر، قارچ، روغن زیتون و سیر

Bolognese بولونیز. گوشت، گوجه فرنگی، پنیر

Carbonara کاربونارا. روغن زیتون، پنیر، تخم مرغ، بیکن یا ژامبون

Diavolo دیاولو. سس گوجه با ادویه جات تند

Genovese ژنویز. ریحان، پاین نات، سیر، روغن زیتون

Marinara مارینارا. گوجه فرنگی، روغن زیتون، سیر، و گاهی اوقات زیتون

Napoletana ناپولیتانا. پنیر، گوجه فرنگی، سبزی

Novelli نوولی. گوجه فرنگی، انچووی (کولی ماهی)، پنیر

Puttanesca پوتانسکا. گوجه فرنگی، زیتون سیاه، فلفل، روغن زیتون، سیر

Quattro Formaggi کواترو فورماجی. چهار پنیر

Siciliana سیلیکانا. پنیر پروولون – provolone و بادمجان

حالا که با نام پاستاها و سس ها آشنا شدیم باید این نکته را اضافه کنم: اسم پاستاها همراه با سسی که دارند گفته می شود. یعنی مثلاً در رستوران شما می توانید “پنه کاربونارا” یا “اسپاگتی پوتانسکا” سفارش بدهید.

سبزیجات
il carciofo آرتیچوک (کنگرفرنگی)

l’asparago آسپاراگوس

i broccoli بروکلی

il cavolo کلم برگ

le carote هویج

il sedano کرفس

il grano ذرت

il cetriolo خیار

l’aglio سیر

la lattuga کاهو

i funghi قارچ

le olive زیتون

la cipolla پیاز

i piselli نخود فرنگی

le patate سیب زمینی

گوشت و ماهی
l’acciuga آنچووی (کولی ماهی)

pancetta بیکن

il manzo, la bistecca بیف

il pollo مرغ

le volgone صدف

l’anitra اردک

le ouva تخم مرغ

il pesce ماهی

l’oca غاز

l’agnello گوسفند

il fegato جگر

l’aragosta لابستر

la carne گوشت

le polpette میت بال (کوفته ریز)

il maiale گوشت خوک

scampi شاه میگو

il salmone ماهی سمن

la salsicca سوسیس

frutti di mare غذای دریایی

i gamberi میگو

i calamari اسکوئید (نوعی نرم تن دریایی)

la trota قزل آلا

دسرها
la mela سیب

l’albicocca زردآلو

la banana موز

la torta کیک

le ciliegie گیلاس

la cioccolata شکلات

i biscotti بیسکوئیت

la crema کاستارد

la frutta میوه

l’uva انگور

il pompelmo گریپ فروت

gelato بستنی

la pesca هلو

lo zucchero شکر

صبحانه ایتالیایی سبک است و اغلب شامل یک فنجان قهوه (شیر گرم برای بچه ها)، کلوچه یا نان است. البته شیرینی هایی که داخل آن با خامه یا مواد گوناگون دیگر پر شده است نیز بسیار رایج است.

پاستا (Pasta) پای ثابت تمام غذاهای ایتالیایی است. پاستا نامی کلی است و به غذاهایی که از آرد گندم درست میشوند اطلاق میشود که در اشکال و رنگهای بسیار متنوعی پخته میشوند و گاهی اوقات داخل آن با گوشت، پنیر یا سبزی نیز پر میشود. ماکارونی و اسپاگتی به عنوان مثال از این گروه هستند. برای بدست آوردن رنگ زرد یا طلایی از زرده تخم مرغ، رنگ سبز از اسفناج، رنگ قرمز از گوجه فرنگی و رنگ سیاه از جوهر هشت پاها استفاده میشود.

پاستا با سس های مختلفی سرو می شود از سسهای مخلوط گوجه فرنگی با تکه های کوچک گوشت گوساله، خوک یا جگر پرندگان گرفته تا سسهای شامل ماهی و قارچ.

پیتزا غذای معروف دیگر ایتالیا است که در نواحی مختلف به اشکال بسیار متنوعی پخته میشود. غذای روزانه به طور معمول سه نوبت است. غذا خوردن در رستوران به طور معمول با پیش غذا به دنبال کمی پاستا شروع میشود. سپس غذای اصلی شامل ماهی یا گوشت، بعد هم دسر یا پنیر. سالاد هم اغلب پس از غذای اصلی سرو میشود. نوشیدنی ها نیز اغلب با غذا صرف میشود.

ایتالیایی ها برای صرف غذا اهمیت زیادی قائلند و برای وعده های غذایی، بویژه آنکه مهمانی هم داشته باشند، وقت زیادی اختصاص میدهند. در تعطیلات آخر هفته خانواده ها ساعتها صرف ناهار خوردن میکنند، ناهار وعده اصلی محسوب شده و اغلب کنار هم صرف میشود، گرچه در شهرهای بزرگ با غرق شدن مردم در مسائل و مشکلات شهری این رسم درحال از بین رفتن است.

در یک کافه تریای معمولی حداقل ۲۰ کارگر مشغولند. ایتالیایی ها از نشستن در کافه های کنار پیاده رو لذت میبرند. در این کافه ها آنها وقت خود را اغلب برای صحبت کردن، نوشیدن قهوه یا تنها نشستن زیر آفتاب صرف می کنند.

ناهار معمولا ساعت ۱:۳۰تا ۲ بعد از ظهر خورده میشود. شام در شهرهای شمالی از حدود ۷:۳۰ شروع شده و در شهرهای جنوبی مانند سیسیل حتی دیرتر از ۱۰:۳۰ شب.

پیتزا (Pizza): یک قرص نان (focaccia) که قبلا به آن پیچا (picea) میگفتند و تاریخ آن به زمان امپراطوری رم می رسد. یک قرص نرم خمیر (sottile focaccia di pasta)، همراه با روغن، موتزارلا (mozzarella) یا همان پنیر ایتالیایی به علاوه چاشنی ها و ادویجات مختلف که در فر طبخ می شد.

پیتزاهای ناپلی از معروفترین پیتزاهای ایتالیا هستند. گفته می شود در قرن ۱۹، بوربن (Bourbon) پادشاه ناپل، ان قدر از دستپخت دن دومنیکو تستا (Don Domenico Testa)، سرآشپز پیتزا (pizzaiolo)، لذت می برده که به او لقب مسیو (Monsieur) میدهد که فقط به آشپزهای سلطنتی داده می شده است . امروزه این لقب برای پیتزا پزهای ناپل باقی مانده البته با لهجه ناپلی.

کاپوچینو (cappuccino): مخلوط قهوه اسپرسو (espresso) با کف شیر. ازآنجائیکه رنگ فندقی آن شبیه لباس راهبان کاپوچینی (cappuccini) بوده، این اسم برایش انتخاب شده. ایتالیایها آن را فقط موقع صبحانه همراه با کورنتو (cornetto) یا شیرنیهای دیگر صرف می کنند.

اسپاگتی (spaghetti): ماکارونی نازک. اسم آن از اسپاگو (spago) به معنی نخ، گرفته شده است. قدیمیترین مدرک مربوط به سال ۱۱۵۴ است که طرز ساخت و خشک کردن رشته ها را در یک روستای سیسیلی شرح می دهد و احتمالا بعدها این غذای قابل نگهداری توسط ملوانان به جنوا و پیزا رفت و به اسپاگتی و ورمیشلی تغییر نام داد.

اسپرسو (espresso): قهوه غلیظ که توسط عبور آب جوش با فشار از میان دانه های قهوه ساخته می شود.

موتزارلا (mozzarella): پنیر نرم که اسم آن از mozzare گرفته شده، است به معنی با دست چنگ زدن که یکی از مراحل سخت ساخت پنیر است.

تیرا میزو (tiramisu): یک شیرینی رایج ایتالیایی که معنی اسم آن ” منو بردار” می شود.

لازانیه (lasagne): خمیر پهن ماکارونی، که تاریخ آن به زمان روم باستان برمی گردد که به آن langanum یا lagane می گفتند. این کلمه هم مانند اسپاگتی به صورت جمع استفاده می شود.

ریزوتو (risotto): برنج آب پز، همراه با افزودنی های مختلفی مثل قارچ، زعفران و غذاهای دریایی و غیره.

اكثر ايتاليايي‌ها معتقدند غذا چيزي است كه آنها را از ساير گروه‌هاي قومي در آمريكا متفاوت مي‌سازد. پاستا، يكي از غذاهايي است كه هميشه و در هر وعده غذايي سرو مي‌شود. غذاهايي مانند:

راويولي، كالاماري، تورتليني، لازانيا، كربونارا، مين استرون و تريپ (روده گاو) تماما غذاهاي ايتاليايي هستند.
ايتاليايي‌ها عاشق غذاهاي تند و تيز هستند. آنها از سس گوجه غليظ در اسپاگتي‌هايشان استفاده مي‌كنند البته همراه با انواع قارچ‌ها، روغن زيتون، ادويه‌جات، سير و انواع مغزها. آنها بر روي هر غذايي سس مي‌ريزند. خوردن سبزيجات تازه (سالاد) را بسيار دوست دارند. آنها به غذاهاي مخصوص خود افتخار مي‌كنند. در آمريكا، وقتي مردم به ايتاليايي‌ها فكر مي‌كنند در حقيقت به غذاهاي آنها كه شامل پيتزا، پاستا، موزارلا، پنير و بسياري از غذاهاي معروف در دنيا كه ايتاليايي هستند، فكر مي‌كنند.
از نظر ايتاليايي‌ها، آمريكايي‌ها مردمي ريزه‌خوار هستند كه در سر تا سر روز، در حال خوردن اسنك (هله هوله) مي‌باشند و بندرت براي خوردن يك وعده غذايي كامل، وقت صرف مي‌كنند در حالي‌كه 75 درصد ايتاليايي‌ها حداقل يك‌بار در روز براي خوردن يك وعده غذايي كامل وقت مي‌گذارند.
غذاهاي ايتاليايي‌ به داشتن سير فراوان شهرت دارند. به عنوان مثال يكي از پيتزاهاي ايتاليايي به نام نئوپليتن، فقط شامل گوجه‌فرنگي و برش‌هايي از سير است بدون پنير. مردم روم باستان زماني مجبور به حذف سير از وعده‌هاي غذايي‌ خود شدند، چون يكي از پادشاهان آن زمان اعلام كرد، اگر افرادي كه به قصر پادشاه وارد مي‌شوند دهانشان بوي سير دهد به شدت تنبيه خواهند شد در حالي‌كه براي مردم مصر باستان، سير اهميت ويژه‌اي داشت، شايد بدين خاطر كه آنها به خواص دارويي سير پي برده بودند. در واقع، گفته مي‌شود كه سير براي افرادي كه مبتلا به بيماري هيستريك مي‌باشند، مفيد است.
-‌‌ خوردن يك وعده غذاي ايتاليايي، يكي از لذت‌هاي سفر كردن به ايتاليا مي‌باشد! هر منطقه و حتي هر شهري در ايتاليا، غذاي مخصوص به خود دارد كه باعث افتخار مردم آن منطقه است. شما مي‌توانيد با سفارش دادن اين غذاها به گارسون رستوران آنها را تجربه كنيد.

منو (صورت غذاي ايتاليايي)
منوي سنتي ايتاليايي شامل پنج قسمت است. يك وعده غذاي كامل معمولا شامل يك پيش غذا (اشتهاآور) مي‌باشد كه در ابتدا سرو مي‌شود. پرس اول و دوم آن همراه با غذاي اصلي سرو مي‌شود كه معمولا افراد، حداقل دو پرس سفارش مي‌دهند. غذا خوردن در رستوران‌هاي ايتاليايي معمولا يك يا دو ساعت و حتي بيشتر طول مي‌كشد. ايتاليايي‌ها معمولا يك‌شنبه‌ها براي خوردن ناهار همراه با خانواده به رستوران مي‌روند كه براي آنها بسيار لذت‌بخش است.

پيش غذاهاي ايتاليايي – آنتي پاستي
در يك رستوران ايتاليايي‌ قبل از سرو غذاي اصلي، يك پيش غذا سرو مي‌شود كه به زبان ايتاليايي به آن آنتي‌پاستي مي‌گويند و معمولا يك بشقاب پر از مخلفات سرد و محلي است. اگر شما يك آنتي‌پاستي – ميستو سفارش دهيد چندين بشقاب از مخلفات متنوع براي شما آورده مي‌شود. در جنوب ايتاليا، رستوران‌هايي هستند كه داراي بوفه آنتي‌پاستي مي‌باشند و شما مي‌توانيد انواع متنوعي از اين پيش غذاها را انتخاب كنيد.

اولين پرس – پرايمو
بخش اول غذا يا پرس اول پاستا، سوپ يا رسيوتو است. ريسوتو شامل انواع برنج است كه مخصوصا در جنوب ايتاليا وجود دارد، درآنجا چندين نوع پاستا سرو مي‌شود كه پاستاي ايتاليايي معمولا با سس كمتري سرو مي‌شود در حالي‌كه آمريكايي‌ها پاستا را با سس فراوان سرو مي‌كنند. در ايتاليا، نوع پاستا معمولا نسبت به سس آن اهميت بيشتري دارد. بعضي از پرس‌هاي غذايي مانند ريسوتو آنقدر زياد است كه معمولا يك پرس يك‌نفره براي دو نفر كافي است.

پرس دوم يا غذاي اصلي_ سكوندو
پرس دوم معمولا شامل گوشت، ماهي يا ماكيان است كه معمولا داراي سبزيجات يا سيب‌زميني نمي‌باشد و اگر كسي مايل به خوردن غذاهاي گياهي و سبزيجات است بايد آنها را جداگانه سفارش دهد.

بشقاب مخلفات_ كانتورني
معمولا مي‌توان يك بشقاب مخلفات را همراه با غذاي اصلي سفارش داد كه شامل سبزيجات (وردورا)، سيب‌زميني يا سالاد مي‌باشد.

دسر_ دلسه
پس از صرف غذاي اصلي مي‌توانيد دسر (دلسه) سفارش دهيد كه معمولا شامل ميوه يا پنير است و پس از دسر مي‌توانيد قهوه يا دايجستيو سفارش دهيد.

نوشيدني‌ها
اغلب ايتاليايي‌ها همراه با وعده‌هاي غذايي خود آب معدني مي‌نوشند كه معمولا سفارش نوشيدني قبل از سفارش غذا داده مي‌شود. قهوه فقط بعد از غذاهاي اصلي سرو مي‌شود.

صورت‌حساب در رستوران‌هاي ايتاليايي
در رستوران‌هاي ايتاليايي تا زماني كه شما درخواست صورت‌حساب نكرده‌ايد، آن را براي شما نمي‌آورند. ممكن است شما پس از صرف غذا ساعت‌ها در يك رستوران بنشينيد، اما هرگز صورت‌حساب روي ميز شما گذاشته نمي‌شود مگر اين‌كه خودتان درخواست كنيد. صورت‌حساب شامل يك نان كوچك همراه با برگه‌اي كه قيمت غذاها، ماليات و حق سرويس در آن ليست شده، مي‌باشد.

کاپوچینو


کاپوچینو نوعی شیر قهوهٔ ایتالیایی است که مخلوطی از اسپرسو یا همان قهوهٔ غلیظ و شیر داغ و کف شیر بر روی آن میباشد. از پودر کاکائو و یا پودر جوز هندی جهت طعم دهی و تزیین بر روی کف شیر نیز استفاده میگردد.

«کاپوچین نام فرقه‌ای از راهبان کاتولیک است که معمولا چهرهٔ رنگ پریده‌ای دارند و کلاه سیاهی به سر می‌گذارند.ایتالیایی‌ها کف شیر و قهوهٔ پاشیده شده‌ی روی آن را شبیه راهبان کاپوچینو می‌دانند به همین دلیل این نام را بر آن نهاده‌اند.

پیتزا

منشاء پیتزا به زمان های گذشته برمی گردد، تا پیش از قرن نوزدهم که هنوز پیتزا وجود نداشت، ساکنان مدیترانه یعنی یونانی ها،رومی ها و مصریان نان هایی درست می کردند که بر روی آنها از چاشنی هایی مانند روغن زیتون و ادویه های محلی استفاده شده بود. اما نخستین پیتزایی که به پیتزاهای امروزی شباهت داشت، در اواخر قرن هجدهم توسط یک نانوای ایتالیایی به نام رافائل اسپوزیتو درست شد.
در آن زمان پادشاه ایتالیا به نام امبرتو و همسرش مارگریتا در مناطق مختلف سفر می کردند. رافائل تصمیم گرفت برای تحت تاثیر قرار دادن ملکه و پادشاه و ابراز حس وطن دوستی خود غذای ویژه ایی برای دیدار با آنها تهیه کند و به این منظور روی نان پهن و مسطحی رو با استفاده از مواد غذایی که رنگ پرچم ایتالیا رو نشون می داد یعنی گوجه فرنگی( قرمز)، پنیر موزارلا( سفید) و ریحان( سبز) پوشاند و به پادشاه و ملکه تقدیم کرد.
این غذا آنچنان مورد توجه قرار گرفت که به سرعت در ایتالیا بین عموم مردم رواج یافت و سپس به کشورهای دیگر وارد شد.

  • 14 بهمن 1389
  • نویسنده: SuperUser Account
  • تعداد نمایش ها: 7117
  • نظرات: 0
چاپ

نوشتن یک نظر

نام:
ایمیل:
نظر:
افزودن نظر