جستجو در بخش آموزش ها

سایت آموزشگاه آشپزی و کافی شاپ ایران شف دارای بیش از 12000 دستورالعمل آشپزی است که به شکل روزانه توسط تیم تخصصی ایران شف افزایش داده می شود. این دستورالعمل ها شامل پهنه گسترده ای از غذاهای بین المللی، سالاد ها، انواع دسر، سوپ، نوشیدنی، کیک و شیرینی است.

آموزش و طرز تهیه چای زنجبیل Ginger Tea

زنجبیل که از قدیم الایام مورد مصرف مردم ایران، هند و چین بوده است، امروزه در تمام دنیا به عنوان گیاهی دوست داشتنی مصرف می شود.
زنجبیل تازه و شربت زنجبیل یا چای زنجبیل در بدن گرما تولید کرده و بدین وسیله مواد سمی و زائد بدن را بصورت عرق از بدن خارج می سازد. این گیاه برای خانم هایی که عادت ماهیانه آنها عقب می افتد، نیز تجویز شده است.
به نظرمی رسد که استفاده از چای زنجبیل هضم را آسان کرده و اثرات سودمندی در رفع تهوع خواهد داشت، همچنین به عنوان درمانی سنتی برای سرماخوردگی، گلودرد و آنفلوآنزا به کار می رود.
تهیه چای زنجبیل بسیار ساده است، اما آشنایی با اصول آن مهم می باشد، چرا که برخی افراد بدون آگاهی از چگونگی تهیه ی آن، پودر زنجبیل را در چای آماده می ریزند و به دلیل اینکه ذرات زنجبیل غیر قابل حل در آب است، نه تنها ظاهر بدی به نوشیدنی می دهد، بلکه طعم آن را نیز نامطبوع می کند.
درحالی که با اندکی دقت می توان نوشیدنی بسیار گوارای زمستانی با استفاده از زنجبیل تهیه کرد


تهیه چای زنجبیل :

مواد لازم :

4 فنجان آب
5 سانتی متر ریشه تازه زنجبیل

طرز تهیه :

- پوست زنجبیل را کنده ( بهتر است بتراشید) و سپس آن را به شکل ورقه های بسیار نازک برش دهید.
- آب را در ظرفی مناسب جوش بیاورید و در اولین لحظات جوش آمدن آب، ورقه های زنجبیل را به آن اضافه کنید.
- در ظرف را بگذارید.
- حرارات را کم کنید و اجازه بدهید 15 تا 20 دقیقه بماند.
- سپس چای حاصله را صاف کنید.
برای ایجاد طعم بهتر می توانید به آن عسل و لیمو ترش هم اضافه کنید. البته اگر این چای را برای درمان سرماخوردگی و آنفلوآنزا می نوشید، آن را شیرین نکنید.
برطرف کردن مزه ی تند چای زنجبیل
در برخی از منابع، استفاده توام زنجبیل با برگ نعناع به شکل میکس شده(یعنی کاملا مخلوط شوند) در تهیه چای را به عنوان راهکاری برای حذف این تندی برشمرده اند.
البته با افزودن آب بیشتر نیز می توان از تندی آن کاست

نکات تغذیه ای

استفاده از آب میوه‌های تازه و طبیعی بسیار مفیدتر از آب میوه‌های آماده، به خصوص برای كودكان می‌باشد.

امروزه با ترویج نادرست مواد غذایی مخصوصاً‌ نوشیدنی‌هایی كه تركیبات نامشخص و غیر مجاز شیمیایی و مصنوعی دارند می‌توان گفت كه جوانان امروز از سلامت كاملی برخوردار نیستند. به عنوان مثال انواع نوشابه‌های گازدار، نوشابه‌های انرژی‌زا، آب میوه‌های آماده و‌ پودر شربت‌ها هیچ كدام از مواد مغذی لازم برخوردار نیستند و می‌توانید با استفاده از آب میوه‌های طبیعی تازه و شیر جایگزین خوبی برای تأمین نیازهای بدن پیدا كنید.
نوشیدنی‌های مصنوعی نظیر آب میوه‌های آماده كه امروزه در طعم‌های مختلف و در بسته‌بندی‌های گوناگون با تركیباتی نظیر آب، شكر، اسانس و مواد نگهدارنده شیمیایی عرضه می‌شوند، باعث رساندن انرژی اضافی به بدن می شوند.
به طور كلی آب میوه‌های طبیعی و تازه دارای مواد مغذی مانند كلسیم ، آهن و ویتامین‌های A، C و B1 هستند كه برای رشد و نمو و انجام فعالیت‌های ضروری بدن لازم می باشند.

استفاده از آب میوه‌های تازه و طبیعی به خصوص برای كودكان بسیار مفیدتر از آب میوه‌های آماده می‌باشد، زیرا به جرأت می‌توان گفت كه همه آنها از تركیباتی نظیر آب و قند تهیه می‌شوند و مواد مغذی ندارند؛ به طوری كه یك بسته آب میوه آماده حاوی تقریباً 228 كالری و یك بطری نوشابه 159 كالری انرژی است، در حالی كه سه چهارم لیوان آب سیب حاوی 60 كالری انرژی می‌باشد، بنابراین آب میوه‌های آماده علاوه بر این كه فاقد بسیاری از فواید میوه‌های كامل می‌باشند، دارای كالری زیاد بوده و باعث بروز چاقی در افراد می‌شوند.
علاوه بر آب میوه، فرآورده‌های دیگری نیز به نام پوره و نكتار وجود دارد كه گاهی نكتار با آب میوه اشتباه می‌شود.
پوره در واقع قسمت‌ گوشتی میوه است كه پس از جدا شدن هسته، دم و پوست به صورت له شده در می‌آید. در تولید پوره معمولاً‌ ابتدا میوه خرد و گرم می‌شود. سپس از داخل فیلترهای توری عبور می‌كند و گوشت میوه به صورت خمیر یكنواختی درمی‌آید.
نكتار یك نوشیدنی است كه از اضافه كردن آب، شكر، اسانس و افزودنی‌های دیگر همراه با مقداری پوره ی میوه به دست می‌آید كه با آب میوه‌های طبیعی تفاوت دارد.
در حال حاضر آب میوه‌های آماده به صورت بسته‌بندی در بطری‌های شیشه‌ای یا فلزی، پلاستیكی، پاكتی و انواع پودری آن در پاكت‌های آلومینیومی چند لایه در طعم‌ها و نام‌های مختلف در بازار به چشم می‌خورد.
این گونه آب میوه‌ها با شركت‌های تولیدی متفاوت كه روز به روز تعداد آنها افزوده می‌گردد، از تركیباتی نظیر آب، شكر، اسید سیتریك، ویتامین C به عنوان مكمل، نگهدارنده، رنگ، اسانس و مواد افزونی دیگر تولید می‌شوند. در این میان اكثر والدینی كه فرصت كافی برای تهیه آب میوه‌های تازه و طبیعی ندارند، از آب میوه‌های آماده برای كودكان خود استفاده می‌كنند.
ولی تحقیقات نشان داده كه این آب میوه‌ها در بسیاری از موارد نه تنها فرق چندانی با نوشابه‌های معمولی ندارند، بلكه ویژگی‌های تغذیه‌ای و ویتامینی یك آب میوه طبیعی را نداشته و به علت مقدار شكر بالای به كار رفته در آنها، سلامت افراد را با بیماری‌هایی نظیر چاقی، فشار خون و دیابت به خطر می‌اندازند.
بر این اساس افراد چاق و بیماران دیابتی باید قبل از نوشیدن آب میوه به مواد تشكیل ‌دهنده آن توجه نمایند و فقط از آب میوه‌هایی كه به طور طبیعی تهیه شده‌اند استفاده كنند، چرا كه قند پنهان موجود در این گونه نوشیدنی‌ها برای مبتلایان به دیابت بسیار خطرناك است.

هشدارهایی درباره ی نوشیدنی‌های آماده :
از مصرف نوشیدنی‌هایی كه دارای بوی نامطبوع می‌باشند، خودداری كنید.
از خرید آب میوه‌های خارجی كه فاقد برچسب فارسی می‌باشند، خودداری كنید.
به تاریخ تولید، انقضا و شماره پروانه‌ ی ساخت و علامت استاندارد و نیز تركیبات مندرج روی بسته‌ بندی توجه كنید.
از خرید آب میوه‌های باز خودداری كنید، زیرا هیچ گونه نظارتی روی تهیه ی این آب میوه‌ها صورت نمی‌گیرد.
هیچ گاه از آب میوه‌های خانگی پرهیز نكنید، چون از ارزش غذایی بیشتری برخوردار هستند و از تازگی و سلامت آن آگاهی دارید.

بررسی‌های بسیاری نشان داده‌اند که چای برای سلامتی قلب مفید است، اما یک پژوهش جدید در آلمان بیان گر آن است که اضافه ‌کردن شیر به چای، این منافع را از بین می‌برد.

بر اساس نتایج این بررسی جدید، علت این تفاوت وجود نوعی پروتئین‌ به نام "کازئین"‌ در شیر است که با چای وارد واکنش می شود و غلظت کاتشین- فلاوونوئید موجود در چای که مسئول اثرات محافظتی آن در مقابل بیماری قلبی است- را کاهش می‌دهد.
بدکتر ورنا استنگال، استاد بیماری‌های قلب در بیمارستان دانشگاهی چاریته در برلین و سرپرست این تحقیق گفت:" تحقیقات بسیاری نشان ‌دهنده اثر محافظتی چای در برابر بیماری‌های قلبی بوده‌اند. اما اگر نتایج این تحقیقات را بررسی کنید، متوجه می‌شوید این اثرات مفید بیشتر در کشورهای آسیایی دیده می‌شود، نه در انگلستان.
بنابراین این پرسش مطرح می‌شود که "آیا علت این تفاوت، به دلیل اضافه ‌کردن شیر به چای است که در انگلیس مرسوم است؟ "
این پژوهشگران در گروهی از زنان میانسال، به مقایسه ی اثر نوشیدن چای سیاه و چای مخلوط ‌شده با 10 درصد شیر، بر انعطاف ‌پذیری شریان بازویی که با سونوگرافی اندازه‌گیری می‌شد، پرداختند.
نتیجه این بود که اگرچه چای سیاه به طور قابل توجهی توانایی شریان‌ها را برای شل‌ و گشاد شدن افزایش می دهد، اما هنگامی که شیر به چای اضافه می‌شود، این اثر بیولوژیک حذف می‌شود.
بنابراین استانگل می‌گوید: اگر می‌خواهید منافع سلامت‌بخش چای نصیبتان شود، آن را همراه با شیر ننوشید.
استانگل یادآور شد که افزودن شیر به چای، نه تنها منافع چای برای عروق خونی را مهار می‌کند، اثرات آنتی‌اکسیدانی چای و شاید اثرات ضد سرطانی آن نیز از بین ببرد.
دکتر استانگل گفت گروه او در حال مقایسه ی اثرات چای سیاه و چای سبز بر کارکرد عروق خونی هستند.
او گفت: "این پرسش مطرح است که آیا چای سبز که دارای مقدار بیشتری کاتشین است، نسبت به چای سیاه اثر بهتری بر کارکرد سلول‌های پوشش داخلی عروق- که برای سلامت رگ‌ها بسیار مهم است- دارد یا نه؟"
کارشناسان دیگر هم با این نتیجه‌گیری موافق هستند. دکتر رابرت ووگل استاد دانشکده پزشکی دانشگاه مریلند در آمریکا می‌گوید: "به طور کلی بهتر است افراد هنگام نوشیدن چای، شیر به آن اضافه نکنند. چای نوشیدنی بسیار مفیدی برای قلب است، اما بدون شیر یا خامه".
دکتر ووگل، در مقابل، اضافه کردن آب لیمو ترش را به چای، به دلیل اثرات مفید آن پیشنهاد می‌کند.


نوشابه‌های انرژی‌زا همان نوشیدنی‌هایی هستند كه این روزها طرفداران بسیاری دارند.

جوان هایی كه امروزه به باشگاه های ورزشی می شوند تا به اصطلاح خودشان، هیكل بسازند، معمولا یكی از این نوشابه‌های انرژی‌زا در دستشان وجود دارد. برخی از آنها هم كه بدون نوشیدن هر روزه آنها نمی‌توانند زندگی كنند یا حتی آنان كه دوست دارند تمام طول شب و روز را یك سره سرحال و پر انرژی باشند، به شدت به این قوطی ها وابسته‌اند.
بد نیست بدانیم این نوشابه‌ها كه به تازگی بسیار پر طرفدار شده‌اند از كجا آمده اند و از چه چیز تشكیل شده‌اند؟
نوشابه ی انرژی ‌زا همانطور كه از اسمش پیداست، باید به شما انرژی مضاعف بدهد، اما دقت در اجزای تشكیل دهنده آن حقایق دیگری را هم آشكار می‌كند.
این نوشابه‌ گرچه حاوی انرژی است، اما به طور خاص از كافئین و شكر تشكیل شده‌ است و در واقع این انرژی به بدترین شكل موجود برای افراد تولید می‌شود.
یك قوطی نوشابه‌ی انرژی‌زا معمولا 80 میلی گرم كافئین (دقیقا به اندازه كافئین موجود در یك فنجان قهوه) دارد كه بسیار زیاد است، در حالی که یك قوطی سودا(نوشابه گازدار) به طور متوسط 18 تا 48 میلی گرم كافئین دارد.
نوشابه های انرژی‌زا مقدار زیادی كافئین و شكر دارند تا بتوانند به اصطلاح انرژی تولید كنند و برای افرادی ساخته شده اند كه می خواهند در سر تا سر روز، بیش از حد انرژی داشته باشند.

مواد تشكیل دهنده این قوطی انرژی زا و اثرات آنها روی بدن از قرار زیر است:
- افدرین: محركی كه روی اعصاب مركزی بدن تاثیر می‌گذارد كه معمولا در داروهای كاهش دهنده ی وزن استفاده می‌شود، اما اثرات مخربی روی كاركرد قلب دارد.
- تورین: آمینو اسید طبیعی كه ضربان قلب و كاركرد ماهیچه‌ها را تنظیم می ‌كند كه باز هم در مفید بودن آن برای بدن شك بسیاری وجود دارد.
- جینسنگ: برای كاهش استرس و ازدیاد انرژی
- ویتامین گروه ب: گروهی از ویتامین‌ها كه می‌توانند شكر موجود در نوشابه را به انرژی تبدیل كرده و سبب ساخت ماهیچه شوند.
- دانه گوآرانا: كه از برزیل تهیه شده و محركی قوی است.
- كراتین: اسید اورگانیكی كه برای تولید انرژی ماهیچه‌ها مفید است.
- دانه جینكو: دانه‌ای درختی كه برای بهبود حافظه مفید است.
با نگاه به اجزای تشكیل دهنده این نوشابه به نظر می‌رسد كه تمامی آنها، موادی طبیعی هستند.
كسانی كه نوشیدن آن را حتی یك بار تجربه كرده‌اند، طعم آن را شبیه مزه ی دارو می دانند.
با وجود آن كه سازندگان این نوشابه ها مدعی هستند كه آنها كاملا بی خطر هستند، اما پزشكان عقیده دیگری دارند. آنها معتقدند آنچه كه این انرژی کاذب را در بدن افراد به وجود می‌آورد، تنها به دلیل وجود مقدار بسیار زیادی شكر و كافئین است كه برای بدن بسیار ضرر دارد.
از نظر آنها وجود كافئین در این نوشیدنی باعث می‌شود كه خواب افراد به شدت به هم بریزد و در واقع آنها بی خواب شوند. وجود فعالیت‌های شیمیایی و اختلال در هورمون ها در مغز نیز كه به همین خاطر پدید می‌آیند، سبب بالا رفتن ضربان قلب شده و فعالیت چشم را مختل می‌كنند.
همچنین كبد مقدار بیشتری قند را به جریان خون می‌فرستد تا انرژی بیشتری تولید شود و این اتفاقات ناخوشایند در واقع همان هایی هستند كه به انرژی دار شدن شما كمك می‌كنند.
در نهایت باید گفت نوشیدن این نوشابه‌ها برای مقدار بسیار كم بی خطر است، اما مصرف روزانه ی آن با وجود كافئین بسیار در آن، مطمئنا شما را به مشكلات بسیاری دچار خواهد كرد كه اعتیاد به آن یكی از آنهاست.
در كنار این مشكلات، مختل شدن كار كلیه باعث می شود مقدار بیشتری آب بدنتان از دست برود كه اگر در حال ورزش كردن هم باشید و عرق كنید، به سادگی ممكن است به خاطر این دو علت دچار افت شدید آب در بدنتان شوید.
نوشابه‌های انرژی زا گرچه در كشورهایی همچون آمریكا از پر فروش ترین‌ نوشیدنی ها هستند، اما در كشوری همچون فرانسه كه مردم آن مرگ یك جوان 18 ساله را بر اثر مصرف این نوشابه در یك بازی به چشم خود دیده اند، فروش آن تنها با كافئین بسیار كم مجاز اعلام شده است.
دانمارك و نروژ این نوشیدنی را ممنوع اعلام كرده‌اند و كشوری همچون كانادا نیز با برچسبی از هشدار روی قوطی، آن را به فروش می‌رساند.

فواید مصرف مایعات


تا 70 درصد وزن بدن را آب تشكیل می دهد. مقدار آب مورد نیاز بدن، بوسیله ی دمای بدن و كار كلیه ها برای دفع مواد زاید و میزان تعریق تعیین می شود.
كلیه ها در هر شبانه روز حدود 180 لیتر مایع را فیلتر می كنند، اما آنچه از طریق ادرار دفع می شود فقط 1 تا 2 لیتر در شبانه روز است.
پس از خواب شبانه اولین ادرار صبح، معمولا غلیظ و زرد رنگ است، اما پس از آن ادرار باید بی رنگ و بی بو باشد و این نشان دهنده كار طبیعی كلیه است. البته گاهی پس از خوردن بعضی از مواد غذایی ادرار رنگ و بوی خاصی می گیرد؛ مثلا 15 دقیقه بعد از خوردن مارچوبه ادرار بوی خاصی پیدا می كند كه كاملا بی ضرر است و ناشی از مواد شیمیایی موجود در مارچوبه است.
در حال حاضر توصیه به مصرف 8 لیوان آب و مایعات در روز است، یعنی تقریبا 1 میلی لیتر به ازای هر كالری انرژی دریافتی. البته افرادی كه در آب و هوای گرم زندگی می كنند یا به دلیل كار و فعالیت شدید زیاد عرق می كنند، مقدار بیشتری مایعات باید مصرف كنند.
ورزشكاران به دلیل تعریق زیاد در معرض كم آبی هستند. در هنگام انجام ورزش، مصرف مایعات اهمیت زیادی دارد، زیرا به دفع حرارت بدن كمك می كند. از آنجایی كه در هنگام ورزش طولانی مكانیسم تشنگی به تعویق می افتد، ورزشكاران نباید بر اساس حس تشنگی آب بخورند، بلکه باید طی یك برنامه زمان بندی شده آب دریافت كنند. در حین ورزش از آب ساده نباید استفاده شود، چون اسمولالیته و غلظت سدیم خون افت می كند و خطرناك است. آب مصرفی در ورزشکاران باید همراه با الكترولیت ها و 6 تا 8 درصد كربوهیدرات باشد تا هم ذخایر گلیكوژن كبدی جایگزین شود و هم جذب آب با این غلظت ماكزیمم باشد.

كودكان در هنگام ورزش ،هرگاه احساس تشنگی كنند به اندازه رفع تشنگی باید آب بخورند و علاوه برآن نصف لیوان آب اضافه تر هم بنوشند. نوجوانان نیز به همین ترتیب، فقط بعد از رفع تشنگی باید 1 لیوان آب اضافه تر بنوشند.
باید توجه داشت كه پدیده" مسمومیت با آب" هم با دریافت آب زیاد ممكن است اتفاق بیفتد. در این حالت سطح سدیم خون به علت رقیق شدن خون به شدت افت می كند. این پدیده تعادل آب را در مغز به هم می زند كه می تواند باعث تشنج و حتی مرگ شود.
محققان می گویند كه یك فرد میتواند تا 10 لیتر آب را بدون ضرر در روز بنوشد. استثنا در این مورد افرادی هستند كه بیماری كلیه دارند و باید مقدار دریافت مایعات خود را محدود كنند، ولی در افرادی كه عفونت های مثانه دارند افزایش دریافت مایعات مفید است.
به طور كل، مصرف هر 240 میلی لیتر(یک لیوان) مایعات اضافه تر به شكل چای و قهوه خطر سنگ كلیه را به ترتیب 8 ، 9 و 10 درصد كم می كند. جالب است كه شیر، نوشابه گازدار و آب میوه این اثر را ندارند و برعكس مصرف هر 240 میلی لیتر آب گریپ فروت اضافه تر، خطر سنگ كلیه را 44 درصد افزایش می دهد!
در هنگام تولد ،75 درصد وزن بدن آب است، این مقدار تا سن 10 سالگی به 60 درصد كاهش می یابد. عملا نوزادان تا 2 سالگی به 3 تا 6 فنجان آب در روز احتیاج دارند. كودكان 2 تا 12 سال هم باید 4 تا 8 فنجان آب در روز دریافت كنند. به خاطر داشته باشید هرگاه خودتان احساس تشنگی كردید و خواستید آب بخورید، حتما به كودك خود هم آب بدهید.
برای محاسبه مقدار مایعات مورد نیاز بدن ، وزن بدن خود را ضرب در75/0-55/0كنید. عدد به دست آمده مقدار مایعات مورد نیاز را بر حسب اونس نشان می دهد(هر اونس معادل 30 میلی لیتر است).

معیارهای اعتیاد به چای و قهوه

شاید شما تا به حال اطلاعات زیادی راجع به اعتیاد و وابستگی به مواد مخدر، سیگار، قرص‌های شادی‌آور و غیره كسب كرده باشید، اما جای خالی ماد‌ه‌ای بسیار شایع كه تقریباً همه ی ما حداقل یك مرتبه آن را مصرف كرده‌ایم، به چشم می‌ خورد. اكثر قریب به اتفاق مردم ساكن در كشورهای غربی این ماده را روزانه چند مرتبه مصرف می ‌كنند و امروز در كشور عزیزمان، ایران نیز استفاده از آن رو به افزایش است.
این ماده كافئین نام دارد. كافئین معمولا به ‌صورت قهوه یا چای مصرف می ‌شود و رایج‌ ترین ماده ی روان گردان در ممالك غربی است. در برخی نقاط جهان، مصرف كافئین كاملاً با رسوم فرهنگی روزمره ادغام شده است، مانند: وقت قهوه‌ در آمریكا یا زمان چای در انگلستان. از آنجا كه مصرف كافئین تا این حد فراگیر است و مقبولیت وسیعی هم دارد، ممكن است، اختلالات مربوط به مصرف كافئین نادیده گرفته شود. كافئین در انواعی از نوشابه‌ها، غذاها و داروهای گوناگون نسخه شده و نشده، وجود دارد.

كافئین چیست؟
این ماده یك محرك روانی است. نیمه عمر كافئین در بدن انسان 3 تا 10 ساعت است و زمان رسیدن به اوج غلظت، 30 تا 60 دقیقه است. كافئین به آسانی به مغز می ‌رسد و باعث فعال شدن گیرنده‌هایی در مغز می ‌شود. نتیجه ی نهایی این فعالیت، افزایش برخی مواد شیمیایی در مغز است.
یك فنجان قهوه به‌ طور معمول 100 تا 150 میلی‌ گرم كافئین دارد. چای حدود یك سوم این مقدار، كافئین دارد. بسیاری از داروهای بدون نسخه حاوی یك سوم تا نصف كافئین موجود در یك فنجان قهوه هستند. برخی داروهای ضد میگرن و محرك‌های بدون نسخه حتی بیش از یك فنجان قهوه كافئین دارند. در كاكائو، شكلات و نوشابه‌های گازدار نیز مقادیر قابل توجهی كافئین موجود است و مقدار آن در حدی است كه می ‌تواند به ایجاد برخی نشانه‌های مسمومیت كافئین در بچه‌های كوچك منجر شود.
در مجموع برخی از منابع معمول كافئین عبارتند از: قهوه ی تازه دم، قهوه ی فوری، چای (دم‌كرده یا كیسه‌ای)، كاكائو، شكلات، نوشابه‌های گازدار مثل كوكا و برخی داروها.

سوء مصرف كافئین
كافئین تمام صفات مواد رایج دارای سوء مصرف را دارد.
اول اینكه كافئین به خصوص در مقادیر پایین می ‌تواند، به ‌عنوان یك تقویت ‌كننده ی مثبت عمل كند. تنها 100 میلی ‌گرم از این ماده در انسان می‌ تواند، حالت سرخوشی خفیف ایجاد كند، ولی باید به یاد داشته باشیم كه با افزایش میزان مصرف، دیگر كافئین به‌ عنوان یك تقویت ‌كننده ی مثبت عمل نمی ‌كند و برعكس، موجب افزایش اضطراب و ملال خفیف می ‌شود.
دوم اینكه، هم مطالعات انسانی و هم مطالعات حیوانی، بروز تحمل جسمی را نسبت به برخی از اثرات كافئین و نیز بروز نشانه‌های ترك را نشان داده‌اند.

ترك كافئین
ظهور علایم ترك، نشان ‌دهنده ی تحمل و وابستگی فیزیولوژیك است كه در نتیجه ی مصرف مستمر كافئین ایجاد می ‌شود. در 50 تا 75 درصد افراد مصرف‌ كننده ی كافئین، نشانه‌های ترك بروز می‌ كند. قطع ناگهانی مصرف و یا حتی كاهش در میزان مصرف، به بروز سردرد به همراه این علایم منجر می‌ شود: بیمار از خستگی و خواب ‌آلودگی به‌ شدت شكایت می‌ كند، دردهای پراكنده ی عضلانی را تجربه می ‌كند، مضطرب می ‌شود، نشانه‌های خفیفی از افسردگی در او آشكار می ‌شود. تهوع و استفراغ نیز دیده می ‌شود و بیمار میل شدیدی به مصرف كافئین دارد.
نشانه‌های ترك كافئین 12 تا 24 ساعت پس از آخرین دوز شروع می‌ شود و طی 24 ساعت تا 48 ساعت به اوج خود رسیده و سپس ظرف یك هفته برطرف می ‌شود.گاهی پزشكان بنا به دلایل خاصی، بر اجتناب از مصرف كافئین توصیه اكید می‌ كنند، به ‌طور مثال، افرادی كه نشانه‌های اضطرابی دارند و یا مبتلا به اختلالات خواب به‌ صورت بی خوابی هستند، از این جمله‌اند.
كافئین در افراد سالم با خطرات قلبی همراه نیست ولی به كسانی كه بیماری قلبی دارند، غالباً توصیه می‌ شود به دلیل رابطه ی احتمالی كافئین و اختلالات ریتم قلبی، مصرف این ماده را محدود سازند. كافئین ارتباط روشنی با افزایش ترشح اسید معده دارد و معمولاً به افراد مبتلا به زخم معده توصیه می ‌شود كه از مصرف هرگونه محصولات حاوی كافئین خودداری كنند.
هرچند درباره ی تاثیر كافئین در بروز نقایص مادرزادی اختلاف نظر وجود دارد، اما خانم‌های باردار یا شیرده احتمالاً باید از محصولات حاوی كافئین پرهیز كنند.

روش ترك كافئین
نخستین مرحله ی كاهش یا حذف كافئین این است كه فرد میزان مصرف روزانه ی خود را مشخص كند. بهترین روش انجام این كار، این است كه از او بخواهیم، دفترچه‌ای برای ثبت مواد غذایی مصرفی خود تهیه كند. سپس تمامی منابع حاوی كافئین در رژیم غذایی و ازجمله اشكال گوناگون كافئین (مثل نوشابه‌ها یا داروهای حاوی كافئین) را شناسایی و با دقت، میزان مصرف آنها را ثبت كند. پس از چند روز ثبت میزان مصرف، پزشك با بیمار ملاقات می ‌كند و با مرور اطلاعات، میانگین مصرف روزانه ی كافئین را برحسب میلی ‌گرم مشخص می ‌كند. آنگاه طی تصمیمی مشترك برای كاهش مصرف كافئینی، هر چند روز یك بار، میزان مصرف 10 درصد كاهش می ‌یابد. از آنجا كه كافئین اصولاً به صورت نوشیدنی مصرف می ‌شود، بیمار می ‌تواند به تدریج نوشابه‌های غیركافئین را جایگزین نوشیدنی‌های كافئین‌دار كند.
به یاد داشته باشیم كه باید از قطع ناگهانی مصرف كافئین خودداری كرد، زیرا در چنین حالتی، احتمال بروز نشانه‌های ترك وجود دارد. گاه برای تخفیف نشانه‌های ترك نیاز به مصرف داروهای ضد درد مثل آسپرین و غیره است. این داروها به ‌صورت كوتاه‌ مدت و تنها برای رفع علایم ناشی از ترك مصرف كافئین به‌ كار می ‌روند. به این ترتیب، ترك كافئین، راهی ساده و بی ‌دردسر است و با توجه به اثراتی كه در بهبود سلامتی دارد، در مواردی كه به توصیه ی پزشك نیاز به قطع مصرف این ماده است و یا در افرادی كه میزان مصرفشان بسیار بالا است، به راحتی به ‌كار گرفته می‌ شود.‌

مسمویت با کافئین
به ‌دنبال مصرف كافئین به میزان بیشتر از 250 میلی‌ گرم (مثلا بیش از دو یا سه فنجان قهوه ی دم‌ كرده) علائمی بروز می‌‌ كند. ازجمله نشانه‌های شایع مربوط به مسمومیت با كافئین، می ‌توان به این موارد اشاره كرد: اضطراب و سرآسیمه بودن، بی ‌قراری، هیجان بیش از حد و غیرمعمول، تحریك ‌پذیری و عصبانیت، گرفتگی‌های عضلانی، صورت برافروخته، اختلالات گوارشی مثل تهوع و ناراحتی معده ، تعریق مفرط ، پرادراری، احساس مورمورشدن در انگشتان دست و پا، افزایش تعداد ضربان قلب یا بروز اختلال در ریتم قلب، از این شاخه به آن شاخه پریدن در تفكر و تكلم و بی‌ خوابی.
اگر میزان مصرف خیلی بالا باشد، تكلم بی ‌ربط ، وزوز گوش ، توهمات خفیف بینایی (جرقه‌های نورانی) و تفكر مغشوش نیز دیده می‌ شود. در نهایت ممكن است مسمومیت با كافئین به بروز تشنج منتشر و نارسایی تنفسی و بالاخره مرگ منجر شود.


لیست برچسب های ایران شف


yeast - غیراشباعی - ergo - منتول - معضل - نابینایی - بندی - هل - ششم - آبمیوه - pineapple - سفیدکننده‌های - ناخن‌هایی - کتیرا - ذغال - گرویر - تنبلی - نوزادان - آنمی - مبارزه - سرطان‌زاست - نسخه - نشاط - سولز - roquefort - زرده - باروری - روغنی - دئودورانت‌های - هشدار - حشرات - سرد - کیست - edam - کلسیم‌ - فسفات - بررسی - بازار - طبیعی - روزاسه - قرار - گلاب - ستروژن - شیرین - استرولهای - آمبولی - تازه - ویگانز - ویتامین‌های - کربوهیدرات‌ها - round - لاکتالبومین - winter - هوای - بیلوبا - بخورد - شوند - خاطر - راشیتیسم - خبر - ساله‌ها - بیاموزیم - سیاه - کردگی - عطسه - گلیادین - بیمار - سالمندی - نشکن - خام - باقیمانده - هیدروکسید - تامین - oil - میوه‌ها - phentermine - زانو - غله - گرم - لیمونن - مومی - endorphins - موسیر - apple - میان - سروتونین - نابود - پروانه - می‌ترساند - جلوگیری - دود - افلاتوکسین - بنزوپیرن - سولفید - شکننده - دار - آلانین - پیش - گلوتامیک - hemochromatosis - فدای - خیر - مخرب - سوءهاضمه‌ - کوس‌کوس - تفریح - خراش - هلو - لیپوساکشن - لایه - قبل - دیورتیکولوز - استاندارد - عده‌ای - کاری - مبتلا - هایی - هفت - داشتن - disodium - هپاتیت - لیزر - سیلیکونی - لبو - b - مسمومیت - cardamom - مادران - پروتئینی - چاقی - اندام - بمبی - cataract - ضایعات - مواد - هنگام - کروم - sorbitan - ناخنهای - غذائی - آنفلوآنزاى - د - گرفت - جدیدترین - دهد - tofu - آلبالو - لاکتیلات - پرورش - ابریژن - سایر - ضدآفتـاب - عربی - کوه - ناشی - گاوزبان - انداز - نخاعی - 0 - متوقف - زمینی - آورند - روند - تخمدان - مسهل - بخوریم - مثانه - سرماخورده - رب - فانتری - b12 - colorin - اینورت - لاغر - هفتم - لطیف - طعم - tyramine - طرق - طور - arshidonic - جولان - ارگو - دبستانی - خوک - lactaid - بدن - mellitus - بیماری‌های - شکلات - هالیبوت - بخار - هایتان - رفتن - vldl - لوزالمعده - اهمیت - vanilin - درمان - سالگی - فورا - وظایف - اسرار - گلوسیتیز - اوکسی - عشقی - tinctorius - گیاهخواری - سیب‌زمینی - تزئینات - گالاکتوز - نامتعادل - کود - بعداً - اولئیک - قنداق - سیلیکون - ناباروری - resveratrol - لوبیا - رماتیسم - هیدروکینون - کمبودهای - بی‌دانه - ممنوع - پرکاری - استرس - مالتودکسترین - قهوه - غلط‌ - شیرخشت - ناخوانده - ترویج - کمی - آبمیوه‌ - بی‌اشتهایی منوي اصلي

موضوعات
عمومي
علم تغذیه
فعالیت
آشپزي و تغذيه
مادر و کودک
ويتامينها
املاح معدني
كربوهيدراتها
پروتئين ها
چربي ها
فیبرهای غذایی
مواد غذائي
لبنيات
ميوه ها
سبزيجات
گیاهان
گوشتها
غلات و حبوبات
ادویه ها و چاشنی ها
آجیل و دانه های روغنی
مايعات و نوشیدنیها
گياهان دارويي
آنتي اکسيدانها
دارو ها
مواد شیمیایی
اسيدها
گازها
مواد مضر
مواد افزودني
سایر مواد غذایی
تغذيه در دوره ها
دوران بارداری و شیردهی
دوران نوزادی و کودک
دوران نوجوانی و جوانی
دوران بزرگسالی و سالمندی
برنامه غذايي ورزشكاران
برنامه غذایی ویژه
رژيم غذايي
رژيم هاي لاغري
رژيمهاي افزايش وزن
رژیم برای پوست و مو
رژیم برای قلب و عروق
رژیم برای دیابت
رژیم برای مفاصل و استخوان
رژیم برای بیماری گوارشی
رژیم برای سرطان
رژیم برای سایر بیماری ها
انواع بیماری ها و درمان
بیماری های گوارشی
بیماری‌های غدد
بیماری‌های دیابت
بیماری‌های قلب و عروق
بیماری‌های تنفسی
بیماری‌های عصبی
سرطان
بیماری‌ مفاصل و استخوان
بیمارهای چشم
بیماری گوش و حلق و بینی
بیمارهای دهان و دندان
بیماری‌های زنان
بیماری‌های کودکان
بیماری ها و سلامت پوست
سلامت مو
آرشيو

ginger-tea.jpg

نکته‌ی بسیار با اهمیت در مقایسه‌ی قهوه و چای این است که با وجود دو برابر بودن میزان کافئین چای خشک نسبت به پودر قهوه، به‌دلیل میزان مصرف بیش تر قهوه از نظر وزنی نسبت به چای، کافئین مصرفی توسط قهوه بیش تر از چای می ‌باشد. به همین دلیل محدودیت مصرف قهوه از چای بیشتر است.
نکته‌ی با اهمیت دیگر میزان مصرف چای در زنان باردار است.
حداکثر میزان مصرف کافئین در روز برای زنان باردار 300 میلی ‌گرم بوده که این مقدار معادل حدود 5 لیوان چای در روز است.

آیا خوردن چای بعد از صرف غذا باعث از بین بردن آهن آن می ‌شود؟ و آیا باید مدت زمانی بعد از صرف غذا چای خورد؟
از نظر علمی چای دارای ترکیباتی به ‌نام تانن است که مزه‌ی تلخ چای را ایجاد می کند. تانن‌ها با آهن ایجاد رسوب می‌ نمایند و این رسوب به دلیل درشتی ملکول و سنگینی، غیر قابل جذب است. لذا در صورتی که غذای مصرفی دارای آهن بوده و بلافاصله بعد از آن چای پُررنگ به مقدار زیاد مصرف شود، از جذب آهن آن جلوگیری می کند و بهتر است از چای کم ‌رنگ به میزان کم و با اندکی زمان پس از صرف غذا، به‌ خوردن آن مبادرت کرد.

میزان مصرف چای
چای جزو گیاهان خوراکی طبقه ‌بندی شده است که مصرف متعادل آن دارای عارضه‌ی جانبی نیست، ولی به ‌دلیل داشتن کافئین که می ‌تواند تا 4 درصد وزن چای را تشکیل دهد، مصرف بیش از حد آن می ‌تواند عوارضی را به ‌دنبال داشته باشد. این عوارض اکثراً مربوط به کافئین بوده و به دلیل متغیر بودن درصد کافئین در انواع چای نمی ‌توان عدد خاصی را برای حداکثر میزان مصرف چای در دنیا ذکر کرد. مثلاً گزارشی در مورد خانمی که روزانه 65 گرم چای (چای خشک) را به مدت 5 سال مصرف نموده و دچار عوارض کبدی شده است وجود دارد. البته این میزان مصرف، بیش از ده برابر مصرف چای در افراد ایرانی است.
به‌طور کلی مصرف چای در حد متعادل دارای عوارض جانبی نبوده و می‌ تواند فواید بسیاری را بر بدن اعمال کند.


شما هم جزو قهوه خورهای این سرزمین هستید یا اینكه یك استكان چای را به آن ترجیح می‌دهید؟

شاید باورتان نشود اگر بگوییم كه در سال‌های اخیر بر شمار افرادی كه به خوردن قهوه یا نسكافه عادت كرده‌اند، افزوده شده است! در زمان‌های قدیم در میان خانواده‌های خاص و در مراسم ویژه قهوه تهیه می‌شد، اما این روزها با واردات انواع آن، این نوشیدنی به خصوص در میان قشر جوان محبوبیت فراوانی پیدا كرده است، به ویژه در روزهای سخت كاری. اما مهم‌ترین نكته آن است كه هر روز ما تأثیرات جدیدی را در زمینه عادت به نوشیدن قهوه می‌شنویم. البته در برخی از خبرها از فواید آن صحبت می‌شود، اما در برخی دیگر از مضرات آن می‌گویند، مانند خبری كه اخیراً از سوی یكی از خبرگزاری ها منتشر شد.
بر اساس تازه ترین تحقیقات پزشكی، مصرف زیاد قهوه سبب از بین رفتن مینای دندان ها می‌شود. متخصصان تغذیه توصیه می‌كنند كه نوشیدن آن را به دو فنجان قهوه دم كرده یا سه فنجان قهوه فوری(نسکافه) در روز محدود كنید.
در این خبر كه از سوی خبرگزاری ایسنا منتشر شد، بر این موضوع تأكید شده بود كه نوشیدن قهوه به شدت برای سلامت دندان ها مضر‌ ‌است. ‌به گزارش این خبرگزاری، بر اساس تازه ترین تحقیقات پزشكی، مصرف زیاد این‌ ‌نوشیدنی‌ سبب از بین رفتن مینای دندان ها می‌شود. ‌ بر اساس این تحقیقات، قهوه فرآوری شده(نسکافه) 30 برابر بیش از نوع عادی آن(به علت اسید سیتریك موجود)، سبب‌ ‌خوردگی مینای دندان می‌شود و به این ترتیب پوسیدگی دندان ها را به همراه خواهد داشت. در ادامه، دلایل كامل و توضیحات بیشتر درباره این تحقیق به چشم نمی‌خورد، اما شما درباره خواصی كه بارها و بارها تحقیقات، آنها را به اثبات رسانده اند چیزی می‌دانید؟‌ ‌
بهتر است بدانید كه بیش از یك‌سوم مردم جهان قهوه را دوست دارند و مصرف می‌كنند. واژه قهوه، برگرفته از زبان عربی و به معنای تحریك‌كننده و زایل‌كننده اشتهاست. برخی از مورخان، پیشینه این واژه را به كشور اتیوپی نسبت می‌دهند. درخت قهوه بین 7 تا 10 متر بلندی دارد و درهوای گرم و مرطوب رشد می‌كند. این درخت گل‌هایی كوچك و سپید دارد كه بوی آن شبیه به بوی گل یاسمن است.

جالب است بدانید كه دانه های آن در آغاز، رنگ سبز و پس از رسیدن، رنگ گیلاس به خود می‌گیرند. از این رو، در بعضی كشورها به درخت گیلاس هم شهرت دارد. دانه‌های قهوه دو به دو به یكدیگر چسبیده اند و پرده نازكی میان آنها وجود دارد كه آنها را از هم جدا می كند. تهیه قهوه در كشورهای گوناگون، متفاوت است، اما اغلب آن را با آب جوش ، بخار آب و یا از طریق گذراندن آب جوش از پودر آن تهیه می‌كنند.
بهترین قهوه جهان از نظر بو و طعم ، از بوته ای به نام Arabica به دست می آید كه در برزیل به خوبی رشد می كند و از آنجا به سراسرجهان صادر می شود .
تا به حال از خودتان پرسیده اید كه اسپرسو چه تفاوتی با قهوه معمولی دارد؟ باید بگوییم كه این نوع قهوه را با بخار آب درست می كنند و این روش تهیه قهوه در ایالات متحده بسیار رایج است.
اما سؤالی كه همیشه در میان مصرف كنندگان این نوشیدنی وجود دارد آن است كه "مقدار مجاز نوشیدن قهوه چه‌قدر است؟"
جالب است بدانید، متخصصان تغذیه توصیه می‌كنند كه نوشیدن آن را به دو فنجان قهوه دم كرده یا سه فنجان قهوه فوری(نسکافه) در روز محدود كنید.
اما درباره میزان كافئینی كه از طریق این نوشیدنی به بدن می‌رسد باید بگوییم كه با نوشیدن یك فنجان قهوه معمولی، 115 میلی گرم كافئین و با یک فنجان نسکافه، 65 میلی گرم کافئین و با نوشیدن یك فنجان قهوه بدون كافئین باز هم معادل 3 میلی‌گرم کافئین وارد بدن می‌شود. بنابراین می‌توان گفت كه کافئین در هیچ شرایطی به طور كامل از قهوه جدا نمی‌شود، بلكه مقدار آن به حداقل می‌رسد.
حتماً خواص فراوانی را از گوشه و كنار درباره این نوشیدنی شنیده‌اید. تا به حال خواصی نظیر بهبود خستگی و افسردگی، افزایش متابولیسم بدن و كاهش حملات آسم در مورد قهوه به اثبات رسیده است.
به این ترتیب كه كافئین موجود در قهوه به میزان 10 درصد سرعت پردازش اطلاعات را در مغز افزایش داده و مصرف یك فنجان قهوه بعد از نهار، مانع از بی حالی پس از مصرف غذا در ظهر می‌شود.
به علاوه دیده شده است كه از این نوشیدنی می‌توان در كاهش افسردگی و اضطراب نیز استفاده كرد. در ضمن، قهوه موجب افزایش سرعت متابولیسم بدن و شكستن چربی‌ها شده و به میزان قابل ملاحظه‌ای سوخت و ساز را در سلول‌ها بالا می‌برد.
اما به این موضوع توجه كنید كه نباید بیش از شش فنجان قهوه در یك روز مصرف كنید.
طی مطالعه ای در آمریكا و ایتالیا، دیده شد كه نوشیدن مرتب قهوه در بیماران مبتلا به آسم، باعث کاهش حملات آسمی‌ در آنها می شود.
البته مهم ترین نكته‌ای كه باید در مورد این نوشیدنی در نظر داشت، رعایت اعتدال در مصرف آن است، زیرا دریافت بیش از اندازه كافئین باعث بی‌قراری، بی خوابی ، تعریق و تپش قلب می شود. به علاوه، قهوه های معمولی كه به شكل سنتی یعنی به روش دم كرده تهیه می‌شوند، اگر بیش از اندازه به مصرف برسند، می‌توانند كلسترول خون را نیز بالا ببرند

  • 6 خرداد 1389
  • نویسنده: SuperUser Account
  • تعداد نمایش ها: 4802
  • نظرات: 0
کلمات کلیدی:
رتبه بندی این مطلب:
بدون رتبه
چاپ

نوشتن یک نظر

نام:
ایمیل:
نظر:
افزودن نظر