جستجو

هرنوشيدني سياه قهوه نيست!

هرنوشيدني سياه قهوه نيست!

مرکز پخش قهوه در ایران

coffee_animation3.gif

 



1- يهو نگاه ميکني مي بيني خانوادت که3 نفر بيشتر نيستن 5 خط موبايل دارن!
2 - واسه همکارت ايميل ميفرستي،در حاليکه ميز بغل دستي تو نشسته !
3 - رابطت با اقوام و دوستاني که ايميل ندارن کمتر و کمتر ميشه تا به حد صفر برسه!
4 - ماشينت رو جلوي در خونه پارک ميکني بعدش با موبايلت زنگ ميزني خونه که بيان کمک چيزايي رو که خريدي ببرن داخل !
5 - هر آگهي تلويزيوني يه آدرس اينترنتي هم داره !
6 - وقتي خونه رو بدون موبايلت ترک ميکني ، استرس همه وجودت رو ميگيره و با سرعت برميگردي که موبايلت رو برداري...،بدون توجه به اينکه حد اقل 10 سال از عمرت رو بدون موبايل گذروندي !!!
8 - صبحها قبل از خوردن صبحونه اولين کاري که ميکني سر زدن به اينترنت و چک کردن ايميل و فيس بوکته !
9 - الان در حاليکه اين مطالب رو ميخوني، سرت رو تکون ميدي و لبخند ميزني !
10 - اينقدر سرگرم خوندن اين مطالب بودي که حتي متوجه نشدي اين ليست شماره 7 نداره !
11 - الان دوباره برگشتي بالا که چک کني شماره 7 رو داشته يا نه !
12 - من مطمئنم که اگه دوباره برگردي بالا حتماً شماره 7 رو پيداش ميکني،بخاطر اينکه خوب بهش توجه نکردي !!
13 - دوباره برميگردي بالا ولي شماره 7 رو پيدا نميکني ... ، خوب من شوخي کردم ولي نشون ميده که تو به خودت هم اعتماد نداري و هرچي بقيه ميگن باور ميکني.
14 - مطمئنم اگر اين مطالب رو ادامه بدم ميخواين يه بلايي سرم بياري !!!
پس با ما باشيد تا ايراني باشيد

مي‌گويند يك روز بزچراني به نام كلدي در يمن از نشاط فوق‌العادۀ گلۀ خود دچار حيرت شد و چون دانست كه بزها از برگ‌هاي بوتۀ به هم پيوستۀ سبزي چريده‌اند، خود نيز از آنها خورد و نشاط خاصي به وي دست داد. و قهوه از آن لحظه به دنيا آمد.

 

مورخين اما نوشته‌اند كه گياه قهوه در قرن چهارده، پانزده ميلادي از كافا يا كفاي حبشه به يمن برده شد. ظاهراً اولين كسي كه آن را به يمن برد، يكي از مشايخ فرقۀ دراويش طريقت شاذليه بود. از آن زمان مصرف قهوه در مجالس ذكر صوفيان رواج يافت. به همين جهت، در الجزاير به قهوه، شاذليه مي‌گويند.

در آغاز قرن شانزدهم ميلادي به مصريان خبر رسيد كه نوشابه‌اي به نام قهوه در يمن رواج يافته و مشايخ صوفيه و ديگران از آن مي‌آشامند تا در حين مراسم عبادي بيدار بمانند. يكي از مورخين مي‌گويد در همان زمان مسافري كه مصرف قهوه را در حبشه ديده بود و آن را با خود به يمن آورده بود، در عدن مريض شد و ياد قهوه‌اي افتاد كه با خود آورده بود. آن را دم كرد، نوشيد و خوب شد. ديد يكي از خاصيت‌هايش رفع رخوت و خستگي است و بدن را نيرو و نشاط مي‌بخشد. در نتيجه وقتي صوفي شد، وي و ساير صوفيان در عدن شروع به خوردن قهوه كردند. آنگاه تمام مردم، به او پيوستند و قهوه خوردند و به هنگام مطالعه و در ديگر فنون و حرفه‌ها از آن ياري جستند و بدين روال مصرف آن همچنان رواج يافت.

پيش از عصر صفوي قهوه در مكه رواج يافته بود و زائران و تاجران عادت قهوه خوردن را به ايران آوردند، همچنان كه به مصر و سوريه و عثماني بردند و رواج دادند؛ چنان رواجي كه قهوه تا اوايل قرن نوزدهم ميلادي در اين كشورها نوشابۀ درجه اول بود. در ايران هم قهوه‌خانه از اوايل دورۀ صفويه رواج گرفت.

برعكس چاي كه جهان غرب به منابع مهم‌تر و ارزان‌تر و فراوان‌تر آن در چين و هندوستان دسترسي مستقيم داشت، قهوه تا مدت‌ها در انحصار خاور ميانه ماند.

سفرنامه‌نويسان فرنگي كه از تركيه و ايران ديدن كرده‌اند، از مادۀ سياهي به نام كفا ياد كرده‌اند كه مردمان در قهوه‌خانه‌ها آن را داغ داغ مي‌نوشند. به هر حال، مصرف قهوه در غرب از طريق همين مسافراني كه به شرق مي‌رفتند، باب شد. نخستين قهوه‌خانۀ غرب در شهر وين اندكي پس از محاصرۀ تركان عثماني باز شد. صاحب آن مردي ارمني بود كه حق انحصاري و امتياز آن را به خاطر خدماتش به ترك‌ها، از طريق جاسوسي براي آنان در جنگ، به دست آورده بود.

چاي بعدها جاي آن را گرفت. ابوريحان بيروني در قرن چهارم پنجم هجري از زراعت چاي و مصرف آن در چين و تبت گفته‌است. چاي را ظاهراً فاتحان مغول در قرن هفتم با خود به ايران آوردند. اما در آن دوران مصرف چاي رواج چنداني نيافت، بلكه در مقياس عمومي در قرن نوزدهم در ايران معمول شد و گويا از روسيه به ايران آمد. با وجود اين، اين سبب كشت و كار چاي در ايران نشد. كشت و كار چاي در اوايل قرن حاضر خورشيدي به همت كاشف‌السلطنه در ايران رواج يافت. دولت‌هاي ايران و عثماني چايكاري و مصرف چاي را تشويق كردند تا مصرف قهوه را كه خود نمي‌توانستند توليد كنند، پائين بياورند.

به آساني مي‌توان فهميد كه چرا چاي و قهوه در ايران و كشورهاي ديگر منطقه رواج يافت و چرا قهوه‌خانه‌ها مراكز مهم اجتماعي شد. اسلام بر خلاف يهوديت و مسيحيت، مسكرات را حرام كرده‌است و نوشابه‌هاي الكلي در مناطق اسلامي به طور مخفيانه و پنهاني مصرف مي‌شود. در دوره‌هايي كه حكام سخت‌گير بودند، چيزي به اسم ميخانه و ميكده براي عموم وجود نداشت، چايخانه و قهوه‌خانه آن خلاء را پر مي كرد.

جالب‌تر اينكه در ايام قديم كلمۀ قهوه از اسامي شراب بود. شايد به علت اينكه مجلس شرب قهوه به مجلس مي‌گساري شباهت داشت. در آغاز فقها، در مباح بودن شرب قهوه ترديد داشتند و از باز شدن قهوه‌خانه‌ها جلوگيري مي‌كردند.

تا پايان قرن هفدهم ميلادي قهوه به صورت انحصاري از يمن به دست مي‌آمد. با رواج روزافزون آن، كشت درخت قهوه رفته رفته به نقاط ديگر و به آفريقا و آمريكاي جنوبي رفت. امروز برزيل بزرگ‌ترين توليدكننده و صادركنندۀ قهوه است. كشورهاي ديگر مثل كوستاريكا و كنيا نيز كشتزارهاي بزرگ براي توليد قهوه دارند. حدود ده ميليون نفر در توليد قهوه كار مي‌كنند.

اگر آن پسرك چوپان قهوه را كشف نمي‌كرد، فكر مي‌كنيد چه چيزي جانشين اين نوشابۀ جهاني مي‌بود؟

 

 


 

  • 5 شهریور 1389
  • نویسنده: SuperUser Account
  • تعداد نمایش ها: 3556
  • نظرات: 0
دسته ها: اخبار
رتبه بندی این مطلب:
5.0
چاپ

نوشتن یک نظر

نام:
ایمیل:
نظر:
افزودن نظر